முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

என் வலைத்தளம்: அறிமுகம்

பல புதிய நண்பர்கள், என்னைப்பற்றிய தகவல்களை முழுமையாக அறிந்துவைத்திருக்கவில்லை. பல நேரங்களில், நான் பணியாற்றியப்படங்கள் இவை என்று சொல்லும்போது.. “ஓ.. அது நீங்கள் ஒளிப்பதிவு செய்தப்படமா..!’ நன்றாக இருந்தது சார், ஆனால், அது நீங்கள் என்று தெரியாது என்கிறார்கள்”. இது சகஜம் தான். முகநூலில் அல்லது பணியிடங்களில் அறிமுகமாகும் புதிய நண்பர்களுக்கு நம்முடைய முந்தைய பணிகளைப்பற்றி தெரியாதுதான். நமக்கும் அப்படிதான். அவர்களைப்பற்றி முழுமையாக தெரிவதில்லை. தேவைப்படும் ஒவ்வொரு தடவையும் நம்மைப்பற்றி, நாமே பேசுவது ஒருவகையில் கூச்சத்தையும் அயர்ச்சையும் தருகிறது.

இதற்குதான், வலைத்தளம் பயன்படுகிறது. நம்மைப்பற்றியும், நம்முடைய பணிகளைப்பற்றியும் தகவல்களை பதிந்து வைத்துவிட்டால், தேவைப்படுவோர் அறிந்துக்கொள்ள ஏதுவாகும்.
இதோ, என் வலைத்தளம் இது. ஆர்வம் கொண்ட நண்பர்கள் ஒரு பார்வை இடலாம்.உங்கள் கருத்துகளைச் சொல்லுங்கள்.


பின்குறிப்பு:
என்னைக்கேட்டால், ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கென ஒரு வலைத்தளத்தை வைத்திருப்பது நன்மைத்தரும் என்று நினைக்கிறேன். வளர்ந்து வரும் நவீன காலத்தில், வலைத்தளம் என்பது உங்களின் விலாசமாக கருத்தப்படும். என்னுடைய தளத்தை நானே வடிவமைத்தேன். தேவைப்படும் நண்பர்களுக்கு வடிவமைத்தும் தரலாம் என்று நினைக்கிறேன். தொடர்பு கொள்ளுங்கள். கட்டணம் உண்டு.. :)

http://www.vijayarmstrong.com


கருத்துகள்

  1. உங்கள் கருத்து வரவேற்கப்படவேண்டிய ஒன்று.. தமிழர்கள் தவறிய விஷயங்களில் ஒன்று வரலாற்றை பதிவு செய்யாமல் விட்டதும்தான்.. வாழ்த்துக்கள் உங்கள் வலைதளத்துக்கு

    பதிலளிநீக்கு

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

துப்பு கெட்டவர்கள் நாங்கள்..!

(இது வழக்கமான பதிவு அல்ல. சினிமாவைப்பற்றிய, தொழில்நுட்பம் பற்றிய கட்டுரை அல்ல இது. என் டைரியில் எனக்கு நானே எழுதிக்கொள்வதைப்போன்றது. இன்று இணையத்தின் சாத்தியத்தில் பொதுவெளியில் வைக்க முடிந்ததனால், இங்கே பதிவேற்றுகிறேன். உங்கள் நேரத்தைச் செலவழித்து படிக்க வேண்டிய அவசியமற்றது. ஓய்வாக இருப்பின், ஒரு சினிமாக்காரனின் சுய புலம்பலைப் படிக்க ஆர்வம் இருப்பின் தொடருங்கள்..) கடந்த ஒரு மாதத்திற்குள் இரண்டு முறை என் கிராமத்திற்கு சென்று வரும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது. இரண்டு பயணத்திற்கும் வெவ்வேறு காரணங்கள் என்றாலும் இவ்விரண்டு பயணமும் ஒரே வித அனுபவத்தையே கொடுத்தன. இதை அனுபவம் என்று சொல்லுவதை விட, ஒருவித மன அயர்ச்சி என்று சொல்வது இன்னும் பொருத்தமாக இருக்கும். இரண்டு பயணங்களிலுமே என் பால்யகால நண்பர்களில் சிலரைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது. பதினேழு பதினெட்டு வருடங்களுக்கு பிறகு அவர்களில் சிலரைச் சந்தித்தேன். பிளஸ் டூ படித்துவிட்டு, கல்லூரி படிப்புக்கு பெங்களூர் போனவன். அங்கே ஏழுவருடம், பின் சென்னையில் பத்துவருடம் என என் கிராமத்தையும் நண்பர்களையும் பிரிந்து ரொம்ப நாட்கள் ஆகிவிட்டது. இடையில் அவ

‘கத்தி’ திரைப்படத்தின் கதையும் நானறிந்த கலைஞனும்

‘கத்தி’ திரைப்படத்தின் கதை திருடப்பட்டதா என்பது பற்றி பல கதைகள் இங்கே உலாவுகின்றன. அது தன் கதையென உரிமை கோரும் இயக்குனர் கோபி அவர்களின் விடியோ ஒன்று சமூக வலைத்தளங்களில் அதிகமாக பரவிக்கொண்டிருக்கிறது, அதைப்பற்றி பலரும் விவாதிக்கின்றனர். சிலர், கோபியின் பக்கம் நின்று ‘அய்யோ பாவம்’ என்கிறார்கள். சிலர், ‘அட இதே வேலையாப்போச்சிப்பா, ஒரு படம் வெற்றியடைந்தால் உடனே அது தன் கதை என்று சொல்லி பணம் பார்க்க எவனாவது ஒருத்தன் வந்துவிடுகிறான்’ என்கிறார்கள். இது ஒருபுறமிருக்கட்டும். பல தடவைகள் இப்படியான கதைத் திருட்டைப்பற்றிய புகார்களை நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். அதில், புகார் தெரிவித்தவர் பின்பு எவ்விதமான பலனை அடைந்தார் என்பதை நாம் அறிந்திருக்கவில்லை. வழக்கம் போல, அந்நேரத்திற்கு அது ஒரு செய்தி, பின்பு அதை மறந்து, கடந்து வந்துவிடுகிறோம். அவ்வளவுதான். அப்படி புகார் தெரிவித்தவர்கள் பெரும் பலனை (பணம் / படமியக்கும் வாய்ப்பு) அடைந்திருப்பார்கள் எனில் தொடர்ந்து அதே மாதிரியான வழி முறையைப் பலரும் பின்பற்றுகிறார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டுக்கு பொருளுண்டு. ஆனால், திரைத்துறையில் இருப்பவன் என்ற முறையில், என் அன

நாம் அந்நியர்கள்

இரண்டு இனங்கள் தங்களுக்குள் அடித்துக்கொண்டு 5,00,000 முதல் 10,00,000 மக்கள் வரை படுகொலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஐக்கிய நாடுகள் சபை தங்களால் இதைத் தடுக்க முடியாது என்று வெளியேறி இருக்கிறது. அமெரிக்கா வணிகம் பார்த்திருக்கிறது. மற்ற நாடுகள் ஒதுங்கி இருந்திருக்கின்றன. உலகம் கைக்கட்டி வேடிக்கைப் பார்த்திருக்கிறது.  இது சமீபத்தில் நமக்கு அருகில் நிகழ்ந்த ஒன்றாக நீங்கள் நினைப்பீர்கள். ஆனால் இது அதுவல்ல. இது நடந்து சில வருடங்கள் ஆகி விட்டன. ஆனால் சம்பவங்கள் ஒன்றுதான்.