முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

வாழ்ந்தது இனிது…! (06)

 


அவர்களுக்கு நாம் என்னவெல்லாம் செய்தோம் என்பதை அவர்கள் ஒருபோதும் அறிவதில்லைஅல்லது நினைவில் கொள்வதில்லை’ 


பிறந்ததிலிருந்து எத்தனை மனிதர்களை சந்தித்திருப்போம், எத்தனை மனிதர்களை கடந்து வந்திருப்போம். அம்மா, அப்பா, அண்ணன், அக்கா, தங்கை, தம்பி என்ற இரத்த உறவுகளுக்கு அப்பால், மருத்துவமனையில் மருத்துவம் பார்த்த மருத்துவர், ஆயாம்மா, நர்ஸ் என துவங்கிபல்வேறு உயிர்களை, மனங்களை கடந்து வந்திருக்கிறோம்


பிற்காலங்களில் அக்கம் பக்கத்து வீடுகளில், தெருவில், பள்ளிக்கூடத்தில், பயணங்களில், திரையரங்களில், கல்லூரியில், பணியிடத்தில் என தொடரும் நட்புறவுகளில்மனதை தொட்டுச்சென்றவர்கள் சிலர், மனதில் தங்கிச்சென்றவர்கள் சிலர், மனதை கடந்து சென்றவர்கள் சிலர்இல்லையா


ஒருகாலத்தில் நெருக்கமாக இருந்த உறவு, நட்பு பிறகு இல்லாமல் போகிறது. கறைந்து காணாமல் போகும் மேகத்தைப்போல


உறவுகளை தள்ளி வைப்போம். அது பல்வேறு உளவியல், வாழ்வியல் சிக்கல்களோடும், அந்தரங்க காரணங்களோடும் சம்பந்தப்பட்டது. நட்பைதான் நாம் இங்கே பொதுவெளியில் சிந்தித்துப்பார்க்க முடியும்


நட்பு எனில்… 

நாம் எப்படி நட்பை பெறுகிறோம்? நட்பு எப்படி நம்மை ஆட்கொள்கிறது? அல்லது நட்பு எப்படி நம்மை வந்தடைகிறது


தெருவில், பள்ளியில், கல்லூரியில், பணியிடத்தில் என துவங்கும் நட்புகள்தாம்நீண்ட கால தொடர்ச்சி கொண்டவைகளாக இருக்கிறன. ஒத்த சிந்தனை, ஒத்த வாழ்வியல், ஒத்த செயல்பாடுகள் என பல்வேறு போக்குகள் ஒத்திருப்பதனால், தொடரும் நட்புகள் அவை


அந்த நட்புகளில் சிலஏதோவொரு கணத்தில் உடைந்து போவதும், தொடர்பற்றுபோவதும் நம்மில் பலருக்கும் நிகழ்ந்திருக்கிறது அல்லவா


அது ஏன்


- சிந்தனை, ரசனை, செயலில் உண்டாகும் முரண்பாடு


- அந்நட்பிலிருக்கும் உரிமை எல்லையை யாரோ ஒருவர் மீறுவது


- இருவரில் ஒருவர் அல்லது இருவரும் அந்நட்பில் ஏமாற்றம் அடைவது அல்லது சலிப்படைவது


- தெரிந்தோ, தெரியாமலோ மற்றொருவரின் மனதை புண் படுத்திவிடுவது


- காலச்சுழ்நிலைகளால் உண்டாகும், இடைவெளி, தொடர்பின்பை


இவையெல்லாம் ஒரு நட்பு முறிவதற்கான காரணங்களாகிருப்பின், அந்த நட்பு மீண்டும் துளிர்விடும். ஏதோ ஒரு கணத்தில் அந்த நட்பு மீண்டும் ஒன்று சேரும்


ஒரு சுபநிகழ்ச்சி, ஒரு மரணம், ஒரு சொல், ஒரு பார்வை, ஒரு குறுச்செய்தி, ஒரு தகவல்போதும், காய்ந்து கிடக்கும் நட்பை மீண்டும் துளிர்க்க செய்ய


சில நட்பு முறிதலுக்கு, மேலும் சில காரணங்கள் இருக்கிறன


- பணியிடத்தில், குறிப்பிட்ட அந்த பணிக்காக உண்டாகும் நட்பு, தேவை முடிந்ததும் விலகும்


- தம் தேவைக்காக நட்பு பாராட்டும் நட்புதேவை தீர்ந்த பின் விலகும். அல்லது இனி தேராது என்றவுடன் விலகும்


- சுயநலம் அல்லது உள்நோக்கம் கொண்ட நட்புகாலத்தே மெல்ல நழுவிச் செல்லும்


இவ்வகை நட்புகள்தாம், சிக்கலானவை. நட்புகாலத்திலும் உண்மையாக இருக்காது, பிரிவிலும் உண்மையாக இருக்காது. முகம் பார்த்தால் புன்னகைக்கும், திரும்பினால் தூற்றும்


நீங்கள் வேண்டுமானால் கவனித்துப்பாருங்கள். உங்களைப்பற்றிய அவதூறை இந்த நட்புகளே துவக்கி வைக்கின்றன. இவர்களோடு இருந்த காலங்களில் எதுவெல்லாம் சிறப்பு என்று கொண்டாடினார்களோடு, அதையெல்லாம் நம்முடைய சாபங்கள் என்பார்கள். அதுவே நமக்கான புதைகுழி என்பார்கள். நமக்கு வேண்டாதவர்களையும், நாம் விலக்கியவர்களையும் தேடி தேடிச்சென்று நட்பு பாராட்டுவார்கள். நமக்கு எதிராக ஒரு அணி திரட்ட முயற்சிப்பார்கள். பெரும்பாலும் அதற்கு தாம் தலைமை வகிக்க முயற்சிக்காமல், பிறரை தலைமை ஏற்க தூண்டுவார்கள். அல்லது தேவைப்படும் போது, வெளியிலிருந்து ஆதரவு தர தாம் தயாராக இருப்பதாக உணர்த்துவார்கள். உங்களை முன்நோக்கி நகர விடாமல், பின்னிருந்து இழுக்கும். உங்கள் காலுக்கடியில் குழித்தோண்டும். அல்லது நீங்கள் கட்டியெழுப்பும் கோட்டைக்கு கைத்தராமல், பின்னே கைக்கட்டி நிற்கும்


நட்பில் இதுவொரு சாபம். தேவை முடிகிற வரை உடன் இருப்பது. நம்மை பயன்படுத்திக்கொள்வது. இனி இதன் தேவை ஏற்படாது அல்லது தேவையில்லை என்றான போது விலகுவது மட்டுமல்லாமல், அவதூறை துவங்கியும் வைப்பது, அதனை வலுசேர்க்கவும் முயல்வது


சரி போகட்டும்


இதில் துயரம் என்னவென்றால்


அவர்களுக்கு நாம் என்னவெல்லாம் செய்தோம் என்பதை அவர்கள் ஒருபோதும் அறிவதில்லைஅல்லது நினைவில் கொள்வதில்லைஎன்பதுதான்


அதை அறிந்துக்கொள்ளும் தகுதியோ, மனமோ, பக்குவமோ இல்லாதிருப்பது. அல்லது இதையெல்லாம் தாண்டிய சுயநலச்சிந்தனை. எப்படியோ வேலை முடிந்தால் போதுமென்ற மனப்போக்கு. தாம் நீலவண்ண நரி என வேஷம் பூண்டு அலையும்


ஆம் அது அப்படிதான். மனம் கலங்க வேண்டாம். ஒருநாள் பொழியும் மழையில் வேஷம் பூண்ட நரியின் சாயம் வெளுத்துபோகும்


நட்பென்றால் எப்படி இருக்குமென்று கவிஞர் அறிவுமதியின் கவிதை ஒன்று இப்படி சொல்கிறது


நீ என்னிடம்

பேசியதை விட

எனக்காகப்

பேசியதில்தான்

உணர்ந்தேன்

நமக்கான

நட்பை ....’ 


#நடந்ததும்_கடந்ததும் 

#வாழ்ந்தது_இனிது

#vijayarmstrong

கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

'பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும்' - Film to Digital

‘பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும்’ தமிழர்களின் முதுமொழிகளில் ஒன்று. காலத்தே உதவாத, பயன்படாத, மேம்படுத்திக் கொள்ளாத, வளர்ச்சிப் பாதையில் நடைபோடாத எதையும் தவிர்த்து, காலத்தே மேம்படுத்திக் கொண்டு, வளர்ச்சிப் பாதையில் நடைபோடும் பழையதோடு புதியவற்றையும் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தும் இம்முதுமொழியை நினைவில் கொள்ளும் நேரமிது. பொங்கல் பண்டிகையின் முதல் நாளான ‘போகி’-இல் நாம் அதைத்தான் செய்ய முற்படுகிறோம். துரதிருஷ்டவசமாக அது ‘வெறும் பொருட்களை எரிப்பதோடு’ மட்டும் நின்றுவிடுகிறது. எண்ணத்தில், செயலில், நடத்தையில், வாழ்வில் அதைச் செய்ய வேண்டும் என்பதும் அம்முதுமொழி உணர்த்தும் செய்தி என்பதை பெரும்பாலும் நாம் சவுகரியமாக மறந்துவிடுகிறோம். சரி நான் பேச வந்தது அதைப்பற்றியல்ல. நம் தொழிலிலும் இம்முதுமொழி நடைமுறையில் இருக்கிறது என்பதும், அதன் பொருட்டு மனம் மகிழவும் துயரம் கொள்ளவும் காரணங்கள் இருப்பதை பகிர்த்துக் கொள்ளவே இக்கட்டுரை. மகிழவும் துயருறவும் எப்படி ஒன்றே காரணமாக இருக்கமுடியும்?!. வாழ்வின் விசித்திரங்களில் ஒன்று இது. புதிய உயிரின் ஜனனம், புகுந்த வீடு போகும் மகள், படிப்புக்கோ,

துப்பு கெட்டவர்கள் நாங்கள்..!

(இது வழக்கமான பதிவு அல்ல. சினிமாவைப்பற்றிய, தொழில்நுட்பம் பற்றிய கட்டுரை அல்ல இது. என் டைரியில் எனக்கு நானே எழுதிக்கொள்வதைப்போன்றது. இன்று இணையத்தின் சாத்தியத்தில் பொதுவெளியில் வைக்க முடிந்ததனால், இங்கே பதிவேற்றுகிறேன். உங்கள் நேரத்தைச் செலவழித்து படிக்க வேண்டிய அவசியமற்றது. ஓய்வாக இருப்பின், ஒரு சினிமாக்காரனின் சுய புலம்பலைப் படிக்க ஆர்வம் இருப்பின் தொடருங்கள்..) கடந்த ஒரு மாதத்திற்குள் இரண்டு முறை என் கிராமத்திற்கு சென்று வரும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது. இரண்டு பயணத்திற்கும் வெவ்வேறு காரணங்கள் என்றாலும் இவ்விரண்டு பயணமும் ஒரே வித அனுபவத்தையே கொடுத்தன. இதை அனுபவம் என்று சொல்லுவதை விட, ஒருவித மன அயர்ச்சி என்று சொல்வது இன்னும் பொருத்தமாக இருக்கும். இரண்டு பயணங்களிலுமே என் பால்யகால நண்பர்களில் சிலரைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது. பதினேழு பதினெட்டு வருடங்களுக்கு பிறகு அவர்களில் சிலரைச் சந்தித்தேன். பிளஸ் டூ படித்துவிட்டு, கல்லூரி படிப்புக்கு பெங்களூர் போனவன். அங்கே ஏழுவருடம், பின் சென்னையில் பத்துவருடம் என என் கிராமத்தையும் நண்பர்களையும் பிரிந்து ரொம்ப நாட்கள் ஆகிவிட்டது. இடையில் அவ

ஒளிப்பதிவுப் பயிற்சிப்பட்டறை - கோயம்புத்தூர் : நன்றி

இரண்டு நாட்கள் நடந்த ஒளிப்பதிவுப் பயிற்சிப்பட்டறை இனிதே நிறைவுற்றது. கல்லூரி விடுமுறை, கோடை விடுமுறை, தேர்தல் நேரம், முகூர்த்த நாள் போன்ற பல காரணங்களால், ஆர்வம் தெரிவித்த பலரால் கலந்து கொள்ள முடியவில்லை. ஆயினும் இது மிக சுவாரசியமான ஒரு பயிற்சிப்பட்டறையாகத்தான் இருந்தது. வழக்கம் போல, பல்துறையிலிருந்தும் பலர் வந்திருந்தார்கள். மாணவர்கள், உதவி இயக்குநர்கள், புகைப்படக்காரர்கள், ஐடி துறை, உதவி ஒளிப்பதிவாளர்கள் என பலரும் கலந்துகொண்டார்கள். எல்லோருக்கும் ஒளிப்பதிவு குறித்து மிகுந்த ஆர்வம் இருக்கிறது.  முதல் நாள், தொழில்நுட்பத்தையும், விதிகளையும் தியரி வகுப்பைப்போல சொல்லிக்கொடுத்தோம். இரண்டாம் நாள், ஒளியமைப்பு பற்றிய தியரியை அறிமுகப்படுத்திவிட்டு பின்பு பிராக்டிகல் வகுப்பாக நடத்தினோம்.  கடந்த முறை சென்னையில் நடத்திய பயிற்சிப்பட்டறையில், புகைப்படத்துறையில் ஆரம்பித்து, ஒளிப்பதிவு துறைக்கு வந்தோம். ஒரு புகைப்படக்கேமரா எப்படி இயங்குகிறது என்பதில் இருந்து இன்றைய நவீன திரைப்பட டிஜிட்டல் கேமரா எப்படி இயங்குகிறது என்பது வரை சொல்லிக்கொடுத்தோம். ஆனால், அதில் கலந்துக்கொண்டவர்கள் பெரும்பால